G.D
پروردگارا،
مرا از خوابِ نیستی فراخواندی،
نه از سرِ ضرورت، بلکه تنها به اقتضای محبتِ بیکران و عظمتِ عشقِ خویش.
اراده فرمودی تا آفریدگانی نیکسرشت و زیباپدید پدید آیند،
و مرا پیش از آنکه دیده به جهان بگشایم،
در نهانخانهی رحمِ مادرم، به نام خواندی.
نَفَس و روشنایی و جنبش را به من ارزانی داشتی،
و در هر لحظه از بودنم،
همراه و همنشینِ گامهایم بودی.
ای خدای شگفتیآفرینِ هستی،
در حیرتم که چگونه به من التفات میکنی،
و فراتر از آن، مرا عزیز میداری و در پناه مهر خویش میپروری.
در جانم آن وفاداری را بیافرین
که رضایتِ تو را برمیانگیزد؛
تا در همهی روزگارِ زندگی،
با اعتماد به تو زیستم و مشتاقِ حضورت مانم.
آمین
Comments
Post a Comment